Określanie zawartości ferrytu przeprowadza się zwykle na złączach spawanych stali o mikrostrukturze austenitycznej. Czasami również na stalach platerowanych po procesie napawania, których podłoże ma mikrostrukturę ferrytyczno-perlityczną, a plater z kolei austenityczną. W wyniku procesów spawania następuje wymieszanie spoiwa z materiałem rodzimym.Dobrana technika spawania, materiały spawalnicze oraz parametry spawania powinny zagwarantować zawartość ferrytu w spoinie austenitycznej w granicach od 2 do 8% przy spawaniu ręcznym i max. do 10% przy spawaniu automatycznym. Odpowiednia zawartość ferrytu w metalu po spawaniu przeciwdziała możliwości wystąpienia pękania na gorąco. Jest to skutkiem dużo lepszej rozpuszczalności zanieczyszczeń w ferrycie niż w austenicie.